MINNEBRAND 3

Jij mag ze tellen, de sproeten op mijn neus, mijn schouders, mijn handen, en je mag met jouw vingers denkbeeldige lijntjes trekken zodat je ze verbindt en er zo figuurtjes ontstaan die voor altijd zullen tintelen op mijn huid.

MINNEBRAND 2

Ik huilde Dikke warme tranen ontvluchtte mijn ogen en namen een sprong in het diepe Niet omdat ik een gebrek aan begeerte voelde Niet omdat ik geen vat meer kreeg op de Rationele werkelijkheid Niet omdat de nacht de dag had weggeschoven En al zeker niet omdat ik me eenzaam voelde Ik huilde omdat ik …

“Op een dag zal ik weg zijn en wat dan?”

Een ode aan Jotie Jotie Adriaan T'Hooft, de dichter die elk melancholische puberhart sneller doet slaan, is ook in mijn boekenkast vast benoemd als een onvervangbaar icoon. Zijn gedichten werden geboren voor de dood en geven mondigheid aan datgene waar zo velen stil van worden. "Ge zijt niet alleen.", fluisteren zijn woorden, terwijl ik als puistenkop …

MINNEBRAND 1

TU ME MANQUES Tu me manques, gewoon, hier, nu, maintenant, ici, met muziek op de achtergrond en ons samenzijn op de voorgrond. Het draaien en keren, zoeken en leren van twee naakte hemellichamen. Vul mijn handen met uw zorgen. Ik zal ze verstikken in de palm van een luchtledig bedrog, op een plek waar ze …

De lege plek

Op een gegeven dag kreeg ik medelijden met mijn eigen hoofd. Het was over de jaren heen verzadigd geraakt. Tot in de nok werd het door mij opgevuld met de herinneringen aan de dagen voor gisteren. Niet alleen herinneringen, maar ook gedachten, wensen, emoties en fratsen vormen sinds 1997 het behangpapier van mijn bovenkamer. Je …