MINNEBRAND 1

TU ME MANQUES

Tu me manques, gewoon, hier, nu, maintenant, ici, met muziek op de achtergrond en ons samenzijn op de voorgrond. Het draaien en keren, zoeken en leren van twee naakte hemellichamen.

Vul mijn handen met uw zorgen.

Ik zal ze verstikken in de palm van een luchtledig bedrog, op een plek waar ze geen ruimte tot bestaan meer vinden. We moeten dat het proberen waard vinden, want uiteindelijk is ’t leven een fragiel vacuüm.

Wij zouden samen een planeet bouwen, terwijl ons hemellichaam buiten ongemerkt vergaat. Tussen twee oneindigheden in zullen we draaien en keren, zoeken en leren. Imploderen tot een ‘wij’.

Toestaan. Toe, sta.

Sta naast mijn verjaarde ruïne en zet de stenen op elkaar tot een klein paleis waar we dansen tot de maan wegzinkt in de aarde en haar plaats gewillig afstaat aan de zon.

Wanneer gij vertrekt laat uw lichaam in de verleden tijd nog steeds langgerekte rimpels achter in mijn beddengoed. En de platen zullen nog draaien, net zoals mijn hoofd omdat ik nog steeds aan u denk.

En dan bel ik u misschien wel, en dan zal ik zeggen:

Het is uw ongedefinieerde liefde die mij de tel van elk hart dat hiervoor naast het mijne sloeg doet vergeten.

En ik zou lachen alsof ik nooit eerder eenzaam ben geweest.

Advertenties

One Reply to “MINNEBRAND 1”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s